Met een traan of een lach, het was weer Moederdag!

002A947C-7734-4CAC-9D04-516DB2472895.jpegNiet zomaar een dag. Een dag met kruimels in bed. Een dag met foto’s op social media. Prachtige plaksels en versjes in de vroege ochtend.

Het was weer Moederdag!!

Op deze dag werd ik in het zonnetje gezet. Gewoon even vergeten dat ik regelmatig als moeder met mijn handen in het haar zit. Dat ik gewoon maar wat doe! En dat het blijkbaar opvoeden heet.

Een knuffel gegeven aan mijn lieve moeder en schoonmoeder. Wat een commerciële dag! Toch ben ik blij dat ik deze knuffel vandaag geven mag.

Ik kan er niks aan doen, maar mijn gedachtes dwalen weer eens af…

Mijn nichtjes zonder hun lieve mama. 3 kleinkindjes die niet meer kunnen kussen met oma. Ze hadden haar nog niet mogen missen. Hoe was voor hun deze Moederdag? 

Mijn tantes die net oma zijn geworden! Zo trots als een pauw, maar ook een traan over hun wang. Hoe mooier de momenten, hoe groter het gemis.

Een kind verloren…

Daar bestaan geen plaksels voor om die gebroken harten te lijmen. Het blijft zwaar, Moederdag.

En dan denk ik aan mijn vriendinnetjes. Mooie cadeaus en lieve kaartjes in hun handen. Intens geluk vandaag. De baby’s kunnen nog niet schrijven, maar ik ga ze dat niet vertellen op hun eerste Moederdag!

Dikke buiken, bijna moeder…

Oude oma’s, nu het nog kan, even langs moeder…

Geen contact meer, teveel gebeurd…

Vandaag niet jouw dag, de kleine bij papa…

En dan nog de groep lieve vrouwen. Ze willen het zo graag, een simpel versje en het verlangen naar kruimels in bed. Geen grotere wens dan dat. Ik gun het ze zo…

Het was weer Moederdag!