25 jaar later… Weet je nog?

44F469A7-3317-4098-99A4-203D16DA4B90Kom eens bij oma op schoot. Wat ben ik blij dat ik lekker met je kan knuffelen. Waarom ik dat zo graag doe? Omdat het mag!! Ik ga je wat vertellen over vroeger. Dan begrijp je wel waarom ik zo dol ben op die armpjes van jou om mij heen! Wedden dat papa en mama die tijd ook nog herinneren.

Jouw papa (Duuk) was 7 jaar en tante Wiep bijna 6. Overal op straat stonden borden dat je moest opletten! Niet op boeven of snelle auto’s, maar op gewone mensen. In ons land was het coronavirus binnengeslopen. Een naar virus waar sommige mensen echt heel erg ziek van konden worden. Een medicijn of vaccin was er nog niet.

Afstand (1,5 meter) was het woord van 2020!

Papa was sowieso niet zo gek op kussen en knuffelen. Die vond het dus wel ‘even’ prima dat dit niet MOCHT! Het liefste speelde hij de hele dag met zijn nicht en neef. Overigens waren dit de enige personen die in ons huis kwamen.

Jouw papa mocht alleen maar naar zijn opa’s en oma’s zwaaien! En dat was natuurlijk niet zo leuk.

Als je iemand zag moest je er met een grote boog omheen. We leken wel gevaarlijke monsters. Hardop hoesten zorgde voor verschrikte blikken. Oma hoest 25 jaar later zelfs in bed nog in haar elleboog.

De scholen waren superlang dicht. Juffen en meesters gaven les via de computer. Dat klinkt cool, maar eigenlijk was het best saai zonder vriendjes en vriendinnetjes. 

Een appeltaart of kroket kon je weken niet bestellen op het terras, maar moest je zelf maken. Opa Tim deed de boodschappen in zijn eentje, want zoals jullie weten is oma een beetje chaotisch en in die tijd was dat echt niet handig. Opa is van de lijstjes dus dat was zijn taak!

Kinderen mochten niet eens meer mee de supermarkt in. Toen oma klein was likte ze nog wel eens aan het handvat van het karretje. Nou in de coronatijd likte je dan aan een stang vol desinfectiemiddel. Onze handen leken wel alsof we allemaal in de bouw werkten! We wasten ze wel 30 keer op een dag dus die zagen er gehavend uit.

De eerste weken was het trouwens nog best wel te doen hoor dat thuis zijn. De kinderen speelden lekker in de tuin, oma sopte eindelijk een keer haar koelkast en soms was het even heel rustig in je hoofd. Je mocht toch niks doen, dus waren we best snel tevreden. Door het mooie weer kon je picknicken of hutten bouwen in de tuin. Jouw vader vond dat geweldig!!

Maar na een tijdje was oma niet zo’n gezellige mama meer voor Duuk en Wiep. Ze miste haar vriendinnen heel erg! Eigenlijk miste oma alles en iedereen…

Een keer poepen op een andere wc zou oma in die tijd al een uitje vinden!!

Toen ik op Koningsdag alle vlaggen heel mooi zag hangen vanuit Wiep haar raam moest ik zachtjes huilen. Het was altijd de lievelingsdag van oma en jouw papa. Lekker over de rommelmarkt slenteren en troepjes kopen. Nou dat feest ging natuurlijk niet door! Mensen deden zelf allemaal creatieve dingen om er wat leuks van te maken. Oma was flink chagrijnig die dag. Zelfs de vlaggetjes op haar wangen hielpen niet mee en dat was dan wel weer een beetje rot voor opa, Duuk en Wiep.

Chagrijnig zijn was ook niet zo netjes. In het ziekenhuis moesten mensen heel hard werken om de coronapatiënten te verzorgen. Sommige mensen gingen zelfs dood aan dat stomme virus. Klagen was een beetje stom als je nog gezond was, maar ja…Ik deed het toch.

Iedereen wilde graag weten van meneer Rutte (de minister-president van toen) wanneer we weer op vakantie zouden mogen, wanneer we weer naar het werk zouden mogen, wanneer we weer samen boodschappen konden doen. Die meneer was heel veel op tv in 2020 en had een zware klus om de mensen in Nederland toe te spreken en gerust te stellen. Hij deed dat erg goed hoor, want ik denk dat niemand zijn taak had willen overnemen.

Het waren lange en soms best zware maanden. Maar zoals jullie in de films zien; aan alle ellende komt ook vaak weer een einde.

Oma weet dat moment nog goed! We hingen de vlag net als Koningsdag weer buiten! En gelukkig was ik nu wel vrolijk. We kregen te horen dat we weer bitterballen mochten eten in ons dorp, een feestje vieren en opa Tim maakte een afspraak bij de kapper om zijn knotje eraf te knippen.

Er moest nog veel gebeuren om de mensen te helpen die zo lang hun baan kwijt waren geweest en knuffelen kon ook niet meteen, maar de grootste crisis was voorbij.

Alles werd gelukkig stapje bij beetje weer normaal.

Dus kleine schat, het is niet erg dat je vandaag moest huilen toen je de corona-prik kreeg. Het doet ook gewoon een beetje pijn, maar het is echt beter dan niets.

Dit jaar word ik 60 en dat gaan we groots vieren 🎉!

Een springkussen in de tuin voor jou en natuurlijk supporten we de locals die de hapjes verzorgen.

Oma is dan wel 25 jaar ouder nu, maar koken kan ze nog steeds niet!

En nu…wil ik een lekkere dikke knuffel van jou!! Geef er straks maar één aan je vader, want die is er inmiddels dol op ❤️.

screenshot van mijn telefoon: 15 maart 2020 #corona

2 Comments on “25 jaar later… Weet je nog?”

%d bloggers liken dit: