De ontsnapping

 

Daar zit ik dan voor de 3e keer met een rode wijn voor mijn poepkleurige tent. Twente is het geworden dit keer! Ik zou tegen de buren kunnen zeggen dat de reis eigenlijk naar het prachtige zonovergoten Italië zou gaan, maar dat corona wat roet in het eten heeft gegooid. Dit is namelijk wat ik de hele dag om mij heen hoor. Wijzigingen in wilde vakantieplannen!

Voor ons was Ootmarsum alleen geen plan B. Dit was gewoon ons plan en ik ben wederom trots op mijn prachtig gekozen plekje op een heerlijk veld. Zonder frustratie en zweetdruppels in onze bilnaad is het ons gelukt om de tent binnen een paar uur op te zetten. Jammer voor de toeschouwers natuurlijk, maar blijkbaar worden Tim en ik steeds een beter team.

Drie dagen de voorspelde regen doorstaan is nog wel een uitdaging die we aan moeten gaan, maar daar waren we op voorbereid toch? De stormparaplu zit in de kofferbak en de laarzen in het karretje. Ik heb namelijk best wel hippe laarzen al zeg ik het zelf; zwart met witte stippen! Een beetje jammer dat ze blijkbaar niet in het karretje liggen, maar mooi staan te shinen op zolder naast de vriezer.

Een kleine teleurstelling die ik even moet verwerken. 

Morgenochtend zal de modder via mijn teenslippers heerlijk mijn kuiten bereiken. Het toiletgebouw ziet er keurig netjes uit en wat kan een mens daar ontzettend blij van worden. Wel iets verder lopen dan we gewend zijn, maar voor de nacht hebben we onze kleine “vriend” de toiletemmer voor maar 13 euro.

Overigens moeten wij als gezin nooit plassen ‘s nachts, maar je weet nooit! 

Met een temperatuur van 6 graden in de avond blijkt al snel dat de plasemmer elke avond nodig is! Naja, dat is mijn verklaring. Zodra 1 van ons de rits van het slaapgedeelte opentrekt wordt accuut ook de drang om te plassen bij de ander opgewekt. 

Het gaat me redelijk gemakkelijk af dat gekletter op dat potje, tot een bepaalde nacht…

Mijn billen raken het randje van de emmer, maar er ontsnapt voor mijn plas nog een klein schattig scheetje. Zo één waar je thuis niet eens bewust van bent. Nu mijn tent geparkeerd staat naast een tentje met twee pubers dus wel. De twee vriendinnen gieren het uit! Mijn lichaam blokkeert per direct.

De dagen erna moet ik echt mijn best doen om weer vrienden te worden met de emmer. Het kost enige oefening, maar ik wil de ontsnapte scheet met daaropvolgende lachbui achter me kunnen laten en al helemaal niet mijn kampeergeluk laten bederven.

En door! Gelukkig lukt het me om de draad weer op te pakken en te genieten. De kinderen zijn dolgelukkig en wij dus ook. Een rondje door het bos, een fietstocht door het weiland, een ijsje in een dorpje… VAKANTIE DUS!

Alleen beïnvloeden de Instagram foto’s van anderen mij stiekem toch een beetje. Twee weken lang geen bikini gedragen en de dorpjes waar ik wandel lijk ik inmiddels wel te herkennen. Gaan we de uitdaging aan volgend jaar? Andere uitzichten, een andere taal en ander weer misschien? 

Ik denk het wel…

De emmer gaat gewoon mee, maar wie weet met hogere temperaturen in de avond kan onze “vriend” gewoon leeg in een hoekje blijven staan 😉.

Geen categorie

Sanne View All →

Geen fantastische reisverhalen op mijn website. Gewoon een greep uit mijn dagelijks leven als moeder, partner en docent met een lach en een traan.

Herkenbaar ;)

2 Comments Plaats een reactie

%d bloggers liken dit: