Gewoon mama

Onderwijs, ouderschap, thuisonderwijs

Ik ben je juf ook niet. ‘Mama’ is mijn naam. En hier eten we fruit om elf uur als ik dat wil. Waarom? Omdat dit mijn huis is. Een half uur later ja…

Is dat een reden om nu stampvoetend door mijn huis te denderen? Doe je dat op school ook als je niet gelijk je zin krijgt?

Je moet nu stil zijn, want je broer is WEER aan het videobellen. Dus ik bedoel OOK dat je de hond niet de piepende kale kip in zijn bek moet stoppen.

Mama wil eigenlijk gewoon de vaatwasser leeghalen, maar ik ga wel samen met je kijken naar dat rekenwerk.

Als je tien eieren hebt en twee vallen er stuk…hoeveel eitjes blijven er over? Geen idee mop hoe het kan dat ze vallen en wie het opruimt, reken het gewoon maar uit. Kijk maar goed naar het plaatje. Het is niet erg als je dit nog niet snapt, want je zit nog maar net in groep 3.

Hoezo word je nu boos op mij? Mijn krul is inderdaad niet zo mooi als die van jouw juf. Ik ben ook je moeder!

Kom maar op! 💪

ouderschap
Recept van de dag

Even geen zin in vandaag.

Elke dag dezelfde vraag.

“Zullen we samen knutselen of Bunny Hup spelen?”

Dat konijntje en die plastic wortel gaan me gewoon behoorlijk vervelen.

Dat je zelfs de Monkey Town als moeder gaat missen.

De plek waar alle peuters naast de pot lopen te pissen.

Dan merk je toch echt wel dat je in een lockdown zit.

Gelukkig houdt Netflix me in de avond nog fit.

Nooit meer

ouderschap
Warme grillworst en tijgerbrood

“Het zou fijn zijn als je even een tijgerbrood wit regelt en warme grillworst van de slager… doeii”

De laatste woorden op dinsdagochtend van mijn dochter voordat ze het schoolplein op dendert.

Mijn taak voor vandaag is duidelijk.

Eigenlijk heb ik “dat zou fijn zijn” erbij verzonnen, want het klonk veel dwingender dan ik hoe ik het net citeerde. Misschien schaam ik me daar een beetje voor, want de toon die ze soms aanslaat zal vast iets met mijn opvoeding te maken hebben (of genen).

Fijn weekend!

Geen categorie

Zullen we een keer over iets leuks praten? En dat andere thema even met rust laten.

Het maakt me niet uit wat het onderwerp is. Balletjes in pindasaus of de nieuwe kom van je goudvis.

Misschien heb je sokken met gaten! Het is weer even wat anders dan een virus haten.

Mij gaat het namelijk niet zozeer om die mondkap. Wie weet maakt dat ding me wel ontzettend knap.

Het is meer dat ik mijn geluk een beetje dreig te verliezen. Soms de weg kwijt ben en niet meer weet welk pad te moet kiezen.

Accepteer nu maar gewoon de situatie! Waarschijnlijk dat ik dan alles over een aantal maanden weer door een roze bril zie. 

Dat is wat ik hoor en ook wil voelen. Maar op dit moment worstel ik gewoon nog steeds met afstand tussen twee stoelen.

Om mezelf beter te voelen heb ik vandaag een flinke overtreding begaan! Als je wilt mag je mij best in de boeien slaan.

Ik ben in het bijzijn van mensen gaan zingen. Je weet wel… momenteel één van die gevaarlijke dingen.

Ik denk dat mijn beroerde stem heftiger was dan de aerosolen. Maar het is natuurlijk wel verboden op de scholen!!

Het was gewoon die extreme behoefte naar een lach en wat plezier. Gelukkig had ik de ramen open en de deur op een kier.

Maar tips zijn dus wel welkom om wat extra te genieten. Of het delen van wat Netflix favorieten.

Dan duim ik dat ik voorlopig gewoon nog naar mijn werk mag gaan. En niet straks weer met mijn kop achter een beeldscherm moet staan.

Zo… dan nu even aan de wijn! Mijn kroeg is na tienen open, dat is dan wel weer fijn.

Hey Cor(ona) daar ben ik weer!

Geen categorie

Hoi Cor,

Het is al een tijd geleden dat ik je heb geschreven. Eigenlijk hoopte ik dat ons contact wel zou doodbloeden. Beetje naïef van mij hè?

Toch voel ik vandaag dat ik mijn hart moet luchten, de spanning zit te hoog en de tranen prikken weer eens achter mijn ogen.

Het is niet netjes dat ik de schuld bij jou leg. Ik heb geleerd eerst goed naar mezelf te kijken, maar telkens kom jij toch in dit verhaal voor.

Sterkte Heemskerk

Geen categorie


Mijn oude schoenen liggen klaar. Mijn haar ruikt nog naar shampoo dit jaar.

Waar zijn de vrienden bij het ontbijt? Geen bodem met kadetten en bier tot onze spijt.

En dan begint de zon vandaag ook nog te schijnen. Laat hem verdomme snel weer verdwijnen!

Geen tent, geen botsauto, geen paard. Het hele jaar voor niks gespaard.

Er zijn wel ergere dingen dan een feestje missen. Een keer niet in mijn voortuin pissen.

Alleen je bent een Heemskerker of niet… Deze 3 dagen overslaan zorgt toch voor wat verdriet.

Sterkte mooi Heemskerk! Volgend jaar weer een meter frikandel of kibbeling voor de kerk.

Voor een goed doel kunnen we best 1 keer missen. Dan mag je volgend jaar gerust weer in mijn voortuin pissen…

Liefs Sanne

De ontsnapping

Geen categorie

 

Daar zit ik dan voor de 3e keer met een rode wijn voor mijn poepkleurige tent. Twente is het geworden dit keer! Ik zou tegen de buren kunnen zeggen dat de reis eigenlijk naar het prachtige zonovergoten Italië zou gaan, maar dat corona wat roet in het eten heeft gegooid. Dit is namelijk wat ik de hele dag om mij heen hoor. Wijzigingen in wilde vakantieplannen!

Voor ons was Ootmarsum alleen geen plan B. Dit was gewoon ons plan en ik ben wederom trots op mijn prachtig gekozen plekje op een heerlijk veld. Zonder frustratie en zweetdruppels in onze bilnaad is het ons gelukt om de tent binnen een paar uur op te zetten. Jammer voor de toeschouwers natuurlijk, maar blijkbaar worden Tim en ik steeds een beter team.

Drie dagen de voorspelde regen doorstaan is nog wel een uitdaging die we aan moeten gaan, maar daar waren we op voorbereid toch? De stormparaplu zit in de kofferbak en de laarzen in het karretje. Ik heb namelijk best wel hippe laarzen al zeg ik het zelf; zwart met witte stippen! Een beetje jammer dat ze blijkbaar niet in het karretje liggen, maar mooi staan te shinen op zolder naast de vriezer.

Een kleine teleurstelling die ik even moet verwerken. 

Geef me wat lucht!

Corona, gezondheid, liefde

Gelukkig wat meer ruimte voor toenadering. Eindelijk wat meer lucht. Twee weken geleden de eerste knuffels met de opa’s en oma’s! Tranen over al onze wangen natuurlijk, maar iedereen was er aan toe. En wat voelde dat goed!

Huppelend en dansend bracht ik de eerste (tevens laatste) dagen door op de werkvloer. Een soort overwinning! Dit doen we allemaal maar gewoon met elkaar. Uiteraard doorloopt iedereen zijn eigen pad in deze tijden, maar mijn pad voelde nu goed. En ben ik als mens een stuk egoïstischer geworden de afgelopen maanden, zonder me daar voor te schamen. Ik zal die Corona toch niet als excuus gebruikt hebben soms?

Al met al… er vloeide weer wat energie en creativiteit door mijn lijf. Hoe kun je dat beter vieren door een flesje desinfecterende handgel uhh… bedoel wijn open te trekken? Gewoon heerlijk te proosten op het leven!! Dat flesje ging open vorig weekend, maar het smaakte me niet. Helemaal niet zelfs. Toch maar overgegaan op een colaatje bij de barbecue in onze tuin. En ook dat was genieten met die zon op mijn kop kan ik je vertellen.

Dan word je op zondag wakker (zonder kater) met een zeer droge strot en een dichte neus. Aiii… tijd voor een slokje water, neusspray, hooikoortspil en doooorr!!

Dat zou je zeggen in 2019…

Fotoshoot ❤️

Geen categorie

Zondagochtend…

Wie is daar nu niet dol op? Nou…uhh…WIJ regelmatig! Al twee jaar lang zitten we namelijk om 9 uur in het stikhete zwembad. Niks geen warme bolletjes aan tafel, uitslapen of lekker lang in pyjama. Tijdens de Corona is dit een ander verhaal! Zwemles gaat voorlopig niet door. Het heerlijke zondagochtend gevoel is terug. Kortom een goede reden voor manlief om op deze zaterdagavond (paar uur voor deze shoot) bij de barbecue en vuurkorf net een borrel teveel te drinken 😉. Hoe knap dat je daar op de foto’s weinig van ziet! Bedankt lieve zus voor het vastleggen van ons gezin.
Een wandelingetje in de mist en met onze voeten in de zee. Ondertussen klikte mijn zus en nichtje er met hun camera op los. Een prachtige herinnering op een plek waar we graag komen, Wijk aan Zee:

Ik zou graag willen opscheppen over mijn fantastische surf capriolen die ik daar altijd laat zien. Alleen koude tenen zorgen bij mij al voor paniek! Helaas dus niet met een plank onder mijn arm en zwaaiende natte haarlokken duiken in de woeste zee. Dat mag uiteraard de pret niet drukken. Ik geef toe evengoed graag te kijken naar de surfdudes vanaf het terras bij Aloha of Timboektoe.

Ieder zijn ding. Dat gedoe met zo’n plank en knellend pak, RESPECT! Ondertussen prop ik me vol met nacho’s, luister ik naar de relaxte muziek en geniet van mijn gezin rommelend met een schep in het zand.

Een kriebel in mijn buik krijg ik als ik kijk naar deze foto’s. Trots op wat ik heb, wie ik ben en waar ik woon! En niet te vergeten op wie dit heeft weten vast te leggen 📸. Te volgen op Instagram: