Limburg de gekste!

vakantie 2021, Zuid- Limburg
Vakantie Zuid- Limburg 2021

Zelfverzekerd zitten we in de auto op weg naar onze vakantiebestemming.

Uiteraard allemaal net genoeg ruimte om in leven te kunnen blijven (dus nog precies kunnen ademen). Dat je zo krap zit dat je de kadetten niet al voor de tunnel op wilt, maar MOET eten. Dit om de kramp in je kuiten te voorkomen.

De vakantie is begonnen!

Wilde plannen poppen elk jaar in ons hoofd op als we denken aan de ultieme vakantieplek. Zou ik niet gevoelig zijn voor alle jurkjes in de sale, nutteloze kussentjes voor op de bank en gave waterkoker met zebraprint, dan zou zo’n ultieme reis er zomaar van kunnen komen #gatinmijnhand.

Dit jaar zijn we vooral ontspannen en zeer tevreden met onze bewuste kampeerkeuze naar Zuid- Limburg. Geen onrust over wat mag wel en wat mag niet en wat moeten we regelen rondom de corona situatie.

We gaan voor de Dutch Mountains!

En in die mountains fantaseren we wel weer verder over het buitenland voor volgend jaar. Sterker nog… met een beetje mazzel mogen we deze vakantie zo België en Duitsland in!

Na een lange 😉 rit van bijna 3 uur komen we aan in Gulpen. Eerst maar een blik soep kopen, voordat we ruzie gaan maken met die tentstokken en haringen.

Terwijl ik Kees probeer toe te spreken dat de bomen in Gulpen ook heerlijk zijn om tegenaan te plassen, bekijk ik meteen even de Buienalarm app die er niet hoopvol uitziet.

Gatver… de tent nat opzetten is echt niet tof!

Als we de camping op komen rijden, lijken de buien ineens overgewaaid en kunnen wij beginnen met ons favoriete onderdeel:

“Hoe verknal ik mijn relatie?”

Grapje… We zijn een prima duo Tim en ik.

Hij zegt wat er moet gebeuren, ik probeer dat, het lukt niet, ik voel me dom. Hij vraagt het nog een keer met een diepe zucht, komt vervolgens mijn kant op en zet in zijn eentje de tent op. Ik sta klaar met haringen en scheerlijnen. Of toch de waslijn, want ook die kun je blijkbaar door elkaar halen.

Twee uur later staat er een prachtige super de luxe, poepkleurige de Waard tent! En als ik dat ding zie voel ik toch een kleine kriebel in mijn buik. Mijn eigen kleine huis waar ik altijd zo lekker in kan slapen. Helemaal als er een klein buitje in de nacht valt. Niets lekkerder dan het tikken op onze tentdoek en de ademhaling van mijn hele gezin op 6 vierkante meter en wakker worden met het gefluit van de vogels.

Plekje 209 ziet er overigens super uit! Een geweldig mooi uitzicht. Dit keer geen klein rond veldje met trampoline of glijbaan in het midden. Het besef dat ze veel te snel groot zijn geworden dringt weer door.

Ze kunnen vast de gezelligheid zelf opzoeken in de speeltuin beneden.

Vaak hebben ze binnen twee dagen wel wat leuke contacten gescoord en kan voor iedereen het echte genieten beginnen.

Het tikken op de tentdoek pakt alleen iets extremer uit. Geen seconde, geen minuut en dus al helemaal geen uur droog. De plasemmer voor de nacht maakt helaas overdag overuren. Je denkt toch niet dat we met dit weer de tocht naar het toiletgebouw maken.

Lieve broer en zus maken uiteraard geen vrienden met dit weer en hebben blijkbaar het plan om elkaar het leven zuur te maken.

Echt genieten met een zachte G dus! Of hoort die zachte G bij Brabant? Hoe dan ook.. in Limburg klinkt hij ook schattig.

Een paar dagen wat regen doorkomen moet lukken, want dat is vorig jaar ook gelukt.

Over 3 dagen loopt de temperatuur volgens alle weersverwachtingen op en zal de zon zich genoeg laten zien.

Opa en oma hebben eindelijk na alle teleurstellingen van dit jaar ook een aantal nachtjes in Valkenburg geboekt. Samen borrelen bij de tent en dan slapen in hun hotel is het plan. We treffen elkaar bij de Hema in Valkenburg, zoeken zo snel mogelijk een plek waar we warm en droog kunnen lunchen en schieten nog even een gezellig kiekje op dat leuke bruggetje waar het water onder hoort te kabbelen, maar toch wat begint te klotsen.

Die dag proberen we optimistisch te blijven, maar ook wij horen de radio en dat belooft niet veel goeds.

Gelukkig nemen mijn schoonouders een slim besluit om de volgende ochtend naar huis te rijden en de andere overnachtingen te laten schieten.

We weten nog een leuk droog uitstapje in de grotten te maken met vrienden die op de dezelfde camping staan.

Zo fijn om samen te zijn en tijdens deze regenachtige dagen om in iedergeval van elkaar te kunnen genieten.

Laten we de dag maar afsluiten met een etentje bij de bierbrouwerij! Alleen dat ritje met het nieuws op de achtergrond geeft me ineens het gevoel dat ik in een filmset ben terechtgekomen.

Oké… niet zoals de film “Twister”, maar daar dan een piepklein broertje van.

Het water stroomt ineens door meerdere straten. Om de camping en het restaurant te bereiken moeten we toch een route nemen die misschien niet heel prettig uitpakt voor de auto. We worden wat stiller en meestal besef je als kind achterin de auto dan ook dat er toch iets aan de hand is.

Wat heb ik te doen met die mensen die machteloos toekijken als hun huis volstroomt. Wat een ellende als eindelijk je winkel of horeca gelegenheid weer open mag en nu deze klap de boel verpest.

Hoe letterlijk wil je het spreekwoord hebben: Als het water je aan de lippen staat.

Triest…

Maar dan komt ineens de pure egoïst in mij los die gewoon wil dat haar kinderen veilig kunnen slapen in de tent en ineens echt even flink baalt van de hele situatie.

Zo had ik de vakantie niet voorgesteld!

De hele nacht klopt mijn hart in mijn keel en houd ik de buienapp in de gaten. Als ik mijn ogen sluit zie ik van die enge beelden met modder en caravans die zo naar beneden glijden op de koppies van mijn kroost. Bah! En laten we eerlijk zijn… Met 3 uur rijden zitten we weer in Heemskerk (waar het al dagen droog bleek te zijn).

Dat hebben we dus niet gedaan. De volgende ochtend schrikken we van de beelden op het nieuws en bezorgde berichtjes van familie en vrienden. Onze tent heeft geen druppel water doorgelaten. Vinkje voor de terrassencamping.

Terwijl Limburg tot rampgebied wordt verklaard, lopen mijn dochter en ik zoals het hoort op de camping met verse croissantjes en bolletjes over de camping.

Natte voeten, maar de temperatuur lijkt te gaan stijgen.

De zon begint een dag later volop te schijnen en mollen op de camping kruipen uit hun hol. De vakantie kan nu echt beginnen! Wij ‘blij’. In die Dutch mountains merk je boven niks van alle verdriet en werkzaamheden die zich beneden afspelen. Als we een dag later wandelen zien we de kracht van het water wel in de paden. De uitstapjes zullen even moeten worden aangepast. Veel zal nu zijn gesloten! Het sprookjesbos in Valkenburg moet Roodkapje eerst even troosten en haar rode muts in de droger stoppen, de wolf heeft zijn buik vol met rioolwater en de 7 geitjes hebben maar één handdoek om met elkaar te delen.

Humor mag best in tijden van nood, maar je hart breekt toch voor al die mensen.

Inmiddels schijnt alweer 5 dagen de zon. Liggen we twee keer op een dag in het zwembad en smaken de biertjes op de meeste terrasjes weer prima.

Ik ga vast en zeker binnenkort allemaal gezellige foto’s plaatsen. Zon, ijsjes, terras en blije koppies.

De ideale vakantie…?

Alleen die kiekjes zeggen niet alles blijkt maar weer.

Gezellige kiekjes
Woensdag…

Dag Peter

verlies
Peter R. de Vries

Dag Peter,

Het geeft toch niet dat ik een beetje verdrietig ben?
Jij kende mij niet en ik kende jou niet.
Soms maakt dat niet uit om iets te voelen.
We hoopten allemaal gewoon dat onze kaarsjes zouden helpen.
Maar stiekem had ik ook wel kunnen bedenken dat die miljoenen kaarsjes niet ineens de schade in jouw hoofd zouden wegtoveren. Hoogstens wat verzachting voor jouw familie en vrienden.

Jij bent gewoon een man die ons toch heeft gefascineerd! Jij hebt het zelfs voor elkaar gekregen dat ik nuchter jaren geleden carnaval heb gevierd. Vervolgens nam ik veel te vroeg de trein naar huis om met mijn ouders voor de buis te zitten en de aflevering van Joran van der Sloot te kijken. Nou dat is best een prestatie!

We zijn nou eenmaal ook sensatie zoekers hè, Peter. Wat spanning lijken we blijkbaar af en toe nodig te hebben ook al geeft het ons vaak ook een naar gevoel.
Dat betekent alleen niet dat wij dit wilden horen! Jij gaf steun, jij gaf hoop, maar ook mysterie en veiligheid.

Ik mag dan wel geen misdaadverslaggever zijn, maar ook ik heb een hekel aan onrecht. Ik mag dan wel geen moordzaken oplossen, maar ook ik heb als doel dat een mens zich veilig moet voelen in de maatschappij. Kortom zo hebben veel Nederlanders toch wat gemeen met jou.

Wat had het tof geweest als jij zomaar in een nieuwsuitzending voorbij zou komen en zou zeggen: “Lieve mensen, het was geen makkelijke klus, maar hier zijn de kogels! Deze zaak heb ik zelf even opgelost. En dan gaan we nu weer verder met de orde van de dag.”

Dat zou tof zijn, maar de waarheid zit anders in elkaar. En de waarheid is soms bikkelhard. Dat weet jij maar al te goed.
Jij bent onze strijder van de waarheid en daar zijn we trots op!

Pak daarboven maar even wat rust kerel, want ook daar zijn vast veel onopgeloste zaken. Bijt je er maar even niet in vast.
Je hebt echt genoeg gedaan…
Hier beneden gaan ze vast jou helpen met al die andere zaken.

“On bended knee is no way to be free was je motto.” Er zullen daar vast nog wat discussies plaatsvinden boven, maar zeg maar lekker wat je moet en wilt zeggen.
Je kunt gewoon zijn wie je wilt zijn zonder rem.
Pak wel even een biertje zodat we allemaal kunnen proosten op jou!

Waak over je mooie familie en vrienden. Blaas ze maar wat kusjes en kracht toe om zonder jou verder te moeten leven. Strooi maar met liefdevolle herinneringen die ze nu zo hard nodig hebben.

Die kogels mogen jou dan hebben geraakt, maar jij hebt Nederland nog veel meer geraakt door een man te zijn die we allemaal denken gekend te hebben.

Liefs

Ps. Dat betekent niet dat ik nu ineens dagelijks RTL boulevard ga kijken hoor. Misschien veel waarheid, maar ook best een beetje veel roddels toch Peter 😉?

Lege stoel

ouderschap

Het doet me niet veel.
Het doet me een heleboel.
Ik dacht dat het met jou zou lukken hier.
Na de vakantie weer een lege stoel.

Natuurlijk ligt dat niet aan mij!
Toch houd ik niet tegen wat ik voel.

Ik; jouw juf, wil dat je op het rechte pad blijft.
Mislukt voor nu betekent niet dat we de hoop laten varen.
Ik duim dat jouw toekomst nog veel moois in petto heeft.
Alleen jij kan met de juiste begeleiding die klus klaren!

Mijn klasdeur blijft open en anders wel mijn hart.
Ik zal er voor je zijn ook met rimpels en grijze haren.

Kennisoverdracht is niet de reden dat ik juf ben geworden.
Rekenen en taal zijn dan maar bijzaak.
Twinkeling en geluk in de ogen wil zien.
Dat is mijn belangrijkste taak!

Na de vakantie weer een lege stoel…
Als je ooit terugkeert beloof ik dat ik weer ruimte voor jou maak ❤️.

Liefs juf Sanne

We doen het gewoon

deamsterdamsezomer2021
De lucht bij aanvang

Even niet te lang nadenken over het bedrag, drukken op betalen en verheugen op ons eerste avondje live muziek na lange tijd alleen Netflix te hebben gekeken in pyjama op de bank.

“De Amsterdamse Zomer”! Alleen de naam al bezorgde ons een geluksgevoel.

En als de dag dan eindelijk nadert dat je die favoriete band weer kunt zien, betrap je jezelf toch op iets meer dan gezonde spanning. Niet 1 niet 2, maar 6 jurkjes getest om toch lekker dansbaar voor de dag te komen.

Dansen? Kunnen we dat eigenlijk nog wel of zijn we dat door die corona maanden helemaal verleerd?

Hoe dan ook…

Deze avond gaat ons vast kippenvel bezorgen! Ruim een uur genieten, misschien zelfs een borrelbox bestellen en een lekker drankje. Duhh, we zijn tenslotte een avondje uit. Eindelijk!

Tja… zo hadden we het bedacht.

De uitvoering bleek iets anders.

Zoals de avonden ervoor al voorspeld, waren de donderwolken en regenbuien precies zichtbaar op alle weerapps die we maar konden vinden. Een druppeltje kan erbij horen natuurlijk. Nederland die tijdens dit EK keihard wordt ingemaakt brengt zelfs bij de wolken enige tranen met zich mee.

Alleen het bleef niet bij een druppeltje. De lucht was boos, woest zelfs. Hoe mooi de hele opzet eruit zag in het Olympisch stadion toen we aan kwamen lopen, hoe troosteloos het er tien minuten later uitzag met het voorprogramma.

Onze euforie kon niet anders dan instorten met de flitsen boven ons hoofd en een verlept cocktailtje in de hand.

Nee… ik denk niet dat dit het moment zal zijn dat Joshua (de leuke zanger) ziet dat we enige tijd hebben gestoken in onze zogenaamde nonchalante kapsels.

Of die flits moet keihard inslaan via ons haar, ongelofelijk vlam vatten zodat de hele band het podium af dendert om ons te blussen. Dat zou eventueel een optie kunnen zijn.

Het gekletter op onze poncho is de grote hoofdact geworden! Onze lievelingsband Chef’ Special lijkt te klinken als een bescheiden achtergrond koortje.

Onze verwachting van deze avond valt letterlijk en figuurlijk in het water. We hebben nog even de hoop dat voor dit bedrag en het eigenlijk onverantwoorde weer er vast een mededeling komt dat deze avond wordt ingehaald, maar helaas.

Een vriendelijke Bas Smit bezorgt ons nog wel een natte kaastengel en alle lieve mensen van de organisatie proberen goede moed in te spreken. Met onze mascara tot aan onze knieën proberen we nog troostend te kijken naar alle mensen die een bestelde maaltijd in deze stromende regen proberen weg te werken. Best sneu om te zien.

Twee vriendinnen na lange tijd weer samen bij een concert. Weinig gehoord, weinig kunnen zien, weinig kunnen genieten…

Het feit dat we met onze gerimpelde handjes weer een arm om elkaars natte poncho ruggen heenslaan voelt als een hoogtepunt. We zijn weer samen! Het jaar getrotseerd met pieken en dalen en vriendschap kan wel tegen een donderwolk en regenbui.

Al zou een compensatie wel leuk zijn…

Mama

ouderschap
Ontbijt op bed

De mooiste naam heb ik. Ik wist niet dat het me zou staan. Toch past het me perfect. Meteen toen ik hem kreeg.

De ene keer hoor ik hem zacht. Liefdevol en oprecht. Soms klinkt het hard en doet het pijn aan mijn oren. Dan wil ik mijn naam niet kwijt, maar gewoon even een minuutje niet horen!

Heel af en toe zijn er van die dagen dat ik me afvraag of ik deze naam wel verdien. Zo’n dag dat ik het gevoel heb te falen. Al hoort dat er gewoon bij misschien…

Heb jij dezelfde naam? Dan ben je er vast net zo trots op als ik.

Wie weet draag je hem als bonus. Cadeau gekregen bij de liefde. Of moet je gewoon nog heel even wachten. Soms doet deze naam net wat meer dan anders. Als het niet zo vanzelfsprekend is.

Deze naam doet wel eens pijn. Een onbeschrijfelijk stekende pijn.

Als je niets liever zou willen dan hem te krijgen. Als je hem veel te kort mocht dragen. Alleen nog in je gedachte hoort… De stem lijkt te vervagen. Niet meer de complete naam hoort, omdat een deel van je hart is geslagen.

Mama

Voor iedereen een ander gevoel. Voor iedereen een andere lading. Voor iedereen die iets heeft met deze naam:

Dikke kus van mij.

Vandaag zal ik er extra zuinig op zijn. Koesteren en liefdevol uitspreken.

Moederdag ❤️

Bankje in Groet
met
Duuk en Wiep

Reset

NPO documentaire: De kinderen van Ruinerwold

Misschien moet ik heel goed zoeken? Zit het verborgen op een geheim plekje. Als ik dat toch kon vinden…

Een klein zwart knopje, zo één die je met de punt van een potlood in moet duwen. Dan zou ik jullie allemaal resetten!

Niet alleen ik, maar vast iedereen die de tranen ongegeneerd heeft laten stromen, onmacht en frustratie heeft gevoeld na het zien van de docu. Gewoon alle gemiste warmte en liefde door de beeldbuis naar jullie toe blazen.

Wat gun ik jullie een goede reset. Wel jullie prachtige, sterke karakters in tact houden hoor! Niks daaraan veranderen.

Alleen dan zonder beschadigingen, trauma’s en depressies. Lekker klagen over dingen waar je over hoort te klagen.

Dingen waar ik over klaag als leeftijdsgenoot. Nutteloze dingen dus!

Dat gun ik jullie zo…

Als ik het knopje heb ingedrukt, worden jullie opgewekt wakker. De zon schijnt door jullie slaapkamerraam en bij het horen van de fluitende merels hebben jullie zin in deze nieuwe dag.

Een dag vol kansen en fijne sociale contacten. Een dag vol liefde en positieve energie!

Oké… en misschien met wat gewone dagelijkse frustraties, omdat de hond van de buurman net voor jouw deur heeft gepoept.

Kinderen van Ruinerwold: Jullie zijn lief, jullie zijn prachtig, jullie zijn dapper en jullie zijn slim! Wij kunnen helaas de schade niet herstellen. Wel vertrouwen geven dat het leven nog zoveel moois te bieden heeft.

En als de dag je even niet toelacht, huil dan niet alleen, maar doe het samen. Je mag me altijd bellen… dan vloek en schreeuw ik met je mee!

Liefs Sanne

Hey kap

Corona, Onderwijs, Praktijkonderwijs

Hoe voel jij je nu?

De laatste tijd denk ik alleen maar aan mezelf, maar als ik je zo zie liggen krijg ik toch wat medelijden met je.

Je doet me een beetje denken aan een eendagsvlieg.

Ben je net zo lekker in vorm… word je zomaar weer in de kliko gegooid! Vaak ben je met meerdere vriendjes in een hoekje gewaaid, maar soms lijk je wat eenzaam (net zoals wij ons regelmatig voelen in deze tijd).

Dan hang je daar verloren in het fietsenrek of helemaal vertrapt naast de stoep.

Een uurtje mocht je misschien genieten van de Doritos walm uit de ‘puberbekkies’! Heel af en toe (of misschien net iets te vaak) heb je mazzel.

Alle geuren en alle maaltijden maak je dan mee. Verschillende locaties mag je ervaren op één dag. Van wc tot klaslokaal.

Ik gooide jou vandaag weg samen met een leerling. Het plein was weer schoon en we ademden samen de heerlijke frisse lentelucht in.

Dag kap!

Plein weer schoon

Gewoon mama

Onderwijs, ouderschap, thuisonderwijs

Ik ben je juf ook niet. ‘Mama’ is mijn naam. En hier eten we fruit om elf uur als ik dat wil. Waarom? Omdat dit mijn huis is. Een half uur later ja…

Is dat een reden om nu stampvoetend door mijn huis te denderen? Doe je dat op school ook als je niet gelijk je zin krijgt?

Je moet nu stil zijn, want je broer is WEER aan het videobellen. Dus ik bedoel OOK dat je de hond niet de piepende kale kip in zijn bek moet stoppen.

Mama wil eigenlijk gewoon de vaatwasser leeghalen, maar ik ga wel samen met je kijken naar dat rekenwerk.

Als je tien eieren hebt en twee vallen er stuk…hoeveel eitjes blijven er over? Geen idee mop hoe het kan dat ze vallen en wie het opruimt, reken het gewoon maar uit. Kijk maar goed naar het plaatje. Het is niet erg als je dit nog niet snapt, want je zit nog maar net in groep 3.

Hoezo word je nu boos op mij? Mijn krul is inderdaad niet zo mooi als die van jouw juf. Ik ben ook je moeder!

Kom maar op! 💪

ouderschap
Recept van de dag

Even geen zin in vandaag.

Elke dag dezelfde vraag.

“Zullen we samen knutselen of Bunny Hup spelen?”

Dat konijntje en die plastic wortel gaan me gewoon behoorlijk vervelen.

Dat je zelfs de Monkey Town als moeder gaat missen.

De plek waar alle peuters naast de pot lopen te pissen.

Dan merk je toch echt wel dat je in een lockdown zit.

Gelukkig houdt Netflix me in de avond nog fit.

Nooit meer

ouderschap
Warme grillworst en tijgerbrood

“Het zou fijn zijn als je even een tijgerbrood wit regelt en warme grillworst van de slager… doeii”

De laatste woorden op dinsdagochtend van mijn dochter voordat ze het schoolplein op dendert.

Mijn taak voor vandaag is duidelijk.

Eigenlijk heb ik “dat zou fijn zijn” erbij verzonnen, want het klonk veel dwingender dan ik hoe ik het net citeerde. Misschien schaam ik me daar een beetje voor, want de toon die ze soms aanslaat zal vast iets met mijn opvoeding te maken hebben (of genen).